Winkelwagen
Artikelen - €

Even over Peter Buwalda…


Toen ik Richard vroeg of hij een goed onderwerp wist voor een blog stelde Richard voor te schrijven over Peter Buwalda’s nieuwe boek Otmars Zonen.
“Iedereen heeft het erover en het boek gaat als warme broodjes over de toonbank.”
“Maar ik heb nooit iets van hem gelezen,” sputterde ik tegen.
Richard haalde z'n schouders op en bleef stil.
“Goed dan,” zei ik, omdat ik zelf ook inzag dat Richard gelijk had; een artikel over de auteur was een goed idee. “Ik schrijf wel over z’n romans.”
“Dit is zijn tweede boek.”
Ik keek hem verbaasd aan. “Z'n tweede?”
“Z'n tweede,” bevestigde Richard, hij knikte kort. “Bonita Avenue was zijn debuut. Daarna heeft hij enkel columns uitgebracht. Zijn eerste boek was zo’n hit dat het in zeven landen is vertaald. Er is acht jaar gewacht op zijn tweede boek.”


Ik heb niet met opzet niets van Buwalda gelezen. Toen zijn eerste boek verscheen in 2010 was ik net klaar met de havo, waar we voor het vak Nederlands geregeld met lichte dwang boeken als Bonita Avenue moesten lezen. Nu zat ik in mijn eerste studiejaar Journalistiek en was ik te druk met andere, belangrijkere dingen; uitgaan, het uitstellen van het maken van studieopdrachten tot het te laat was, naar de film gaan wanneer ik eigenlijk naar college moest. Ik las nog wel – er is nooit een moment in mijn leven geweest dat ik dat niet deed – maar doordat ik jarenlang verplicht duffe boeken had moeten lezen op de havo, van schrijvers die te veel bijvoeglijk naamwoorden gebruikten in hun werk, had ik een lichtelijke aversie ontwikkeld voor Nederlandse literatuur. Toen mijn weerzin tegen de Nederlandse literatuur eenmaal plaats had gemaakt voor interesse was de wereld allang uitgepraat over Bonita Avenue en leek het te laat om het boek alsnog nog op te pakken.

Goed, over Buwalda’s nieuwe boek, Otmars Zonen...Het werk zou medio september 2018 al verschijnen. Helaas werd de deadline halsoverkop toch maar uitgesteld (stond het schrijven voor de auteur gelijk aan het uitstelgedrag dat ik had wanneer ik studieopdrachten moest maken?) en verplaatst naar maart 2019, nu dus.

Otmars Zonen is het startpunt van een trilogie en zit – net als Bonita Avenue – vol getroebleerde familierelaties. Het boek vertelt het verhaal van de jonge Shell-employé Ludwig Smit, die na een bezoek aan Johan Tromp op het Siberische eiland Sakhalin strandt in een sneeuwstorm. Juist nu, wanneer onderzoeksjournaliste Isabelle Orthel hem het deksel komt overhandigen van een beerput, begint Tromps daverende carrière in de oliebusiness te wankelen. Tromp – hedonist, alfaman, kroonprins van Shell, en in alles het tegenbeeld van Ludwig – schat zijn twee bezoekers volkomen verkeerd in.

NRC gaf het literaire werk vijf van de vijf ballen (!!!) en stelt dat Otmars Zonen op vrijwel alle punten Bonita Avenue overtreft. Volkskrant’s Arjan Peters gaf het vier van de vijf sterren. Literatuurcriticus Rob Schouten omschrijft het boek in Trouw als ‘meeslepend tot het bot’, maar is wel van mening dat er iets mist.

Ik heb het zeshonderd pagina’s tellende boek hier naast me liggen, dus het enige dat ik er zelf over kwijt kan is dat ik de voorkant er prachtig uit vind zien. En dat ik met elk verkocht exemplaar (het boek kwam op maandag binnen en ondanks dat we een flinke voorraad hadden ingekocht hebben we diezelfde middag nog een nieuwe voorraad moeten bestellen!!!!!) steeds meer denk: misschien moet ik het maar gewoon doen, misschien moet ik het maar gewoon lezen.

Bestel Otmars Zonen

Charlie Roucha

Social Media & Marketing Specialist