Winkelwagen
Artikelen - €

De 5 favorieten van Prins de Vos

Fotograaf Prins de Vos werkt in zijn werk met thema’s als liefde, seksualiteit en gender. De foto’s die hij maakt zijn rauw, intiem en kwetsbaar. Op het moment werkt hij aan een fotoboek met de titel Boys do cry over Chris, een transgenderjongen die hij al sinds 2014 kent. Benieuwd naar het werk van Prins? Op zijn website is zijn oeuvre te bewonderen. Deze week vertelt Prins over zijn 5 favoriete boeken.

 


Vallende Ouders van A.F.Th. van der Heijden


Vallende Ouders was het eerste boek dat ik las van Van der Heijden en ik was al na de eerste pagina verslaafd. Het is het eerste deel van zijn omvangrijke reeks De tandeloze tijd, die ik inmiddels, op het laatste deel na heb verslonden. In De tandeloze tijd volgen we Albert Egberts zijn jeugd in Geldrop, zijn studententijd in Nijmegen en zijn verdere leven in Amsterdam. Ikzelf ben ook opgegroeid in Brabant, in een kleine stad die aanvoelde als een dorp. Inmiddels woon ik, net als Albert, in Amsterdam. Ik ken de straten waarover Van der Heijden schrijft en ik vind het verwonderlijk hoe, na zoveel tijd, het Amsterdam zoals hij het beschrijft zo erg raakt aan het Amsterdam zoals ik het vandaag de dag beleef. Het is niet alleen de omgeving waarin de boeken van Van der Heijden zich afspelen die me aantrekt, maar ook zijn sublieme schrijfstijl: elke zin die hij op papier gooit is voor mij een meesterwerk.

Bestel hier

 

 


The Devils Playground van Nan Goldin

Omdat ik zelf fotograaf ben, vind ik dat een fotoboek niet mag ontbreken. Ik ben groot fan van Nan Goldin. The Devils Playground laat een grote selectie van haar foto's zien vanaf de jaren '90. Typerend voor Goldin is de rauwe manier van fotograferen, vaak ingeflitst en bewogen, onscherp, onderbelicht of op een andere manier technisch imperfect, maar elke foto loopt over van gevoel en passie. En juist door die technische imperfecties weet je dat het écht is. Ik ben zelf behoorlijk terughoudend en introvert, maar in literatuur en fotografie hou ik juist enorm van een rauwe en zelfs soms plompe stijl. Misschien is het ook juist zo dat introverte mensen hun gevoelens onbewerkt en rauw in hun werk smijten. Je moet er toch érgens mee naartoe als je je niet soepel verbaal kunt uitdrukken.

Binnenkort weer beschikbaar

 

 


In het hart van het land van J.M. Coetzee


Minder plomp maar alsnog één van de mooiste boeken die ik gelezen heb is de debuutroman (en mijn inziens tevens het beste boek) van Coetzee. Het verhaal speelt zich af op een afgelegen boerderij op het Zuid-Afrikaanse platteland, en wordt verteld vanuit het perspectief van de jonge Magda, die in de greep van haar hardvochtige vader zint op wraak. De overkoepelende thema's in het boek zijn vrouwenonderdrukking en rassenscheiding en deze worden voor de lezer pijnlijk voelbaar gemaakt door de eindeloze monologen van Magda, die door een eenzaam, innerlijk verzet langzaam tot waanzin wordt gedreven. Coetzees manier van schrijven, evenals zijn eigen persona bewonder ik eindeloos. In de gekte van de moderne media en vluchtigheid die daarmee gepaard gaat denk ik vaak aan Coetzee, die in één van de weinige interviews die hij ooit gaf (in “Van de schoonheid en de troost”) de vraag “Why is giving interviews is a kind of torture for you?” na twintig seconde stilte beantwoordde met: “Because it is without reflection.”

Bestel hier

 

 


Schaduwkind van P.F. Thomese

Schaduwkind is niet alleen inhoudelijk een prachtig boek, maar heeft voor mij nog een tweede betekenis. Ik was net samen met mijn ex (die in mijn serie Enclose de hoofdrol speelt), toen hij me dit boekje cadeau gaf. Bij het openslaan ervan zag ik dat hij bepaalde letters in het boek had omcirkeld en me op die wijze door het boek heen zelf iets had geschreven. Ik vergeet nooit hoe het ontcijferen ervan me tot ontroering bracht. Toen ik later het boek zelf las werd dat nog eens over gedaan. Schaduwkind is een hartverscheurende verzameling notities van een man (Thomese zelf) die juist zijn dochtertje heeft verloren en op exacte, gedetailleerde wijze verslag doet van zijn wereld en leven na het verlies.

Bestel hier

 

 


Tulsa van Larry Clark

Ik sluit af met een boek van Amerikaanse fotograaf Larry Clark. Vanaf zijn zestiende fotografeerde Clark élke dag zijn vrienden in het Amerikaanse dorpje Tulsa, waar zij in de jaren '60 een jeugd vol drugs en sex beleefden. Het boek kwam uit in 1971. Ik herinner me dat ik als kind van een jaar of acht gekluisterd aan de televisie zat voor een show van Jerry Springer, waarin een jonge, rebelse man zich afzette tegen de maatschappij door een roekeloos leven op straat te leiden met zijn tevens rebelse vrienden. Ik was hierdoor blijkbaar zo zichtbaar geïntrigeerd dat mijn moeder me vroeg of ik dat soms ook zou willen. Zonder precies te weten waarop, voelde ik me betrapt. Inmiddels begrijp ik dat een ruig bestaan als dat van de jongen in de show, alsmede als dat van de jongeren op de foto's van Larry Clark nu eenmaal enorm tot de verbeelding spreekt en ik denk dat iedereen in het geniep wel een beetje jaloers naar het vrije, onbezonnen leven op de foto's Clark kijkt. Het boek geeft een schitterende inkijk in een leven dat zo ver weg en dichtbij tegelijk voelt. En het is precies dát in fotografie en literatuur wat me aantrekt.

Binnenkort weer beschikbaar

Richard N.

Boekspecialist